عاشقانه

عشق

خوش امدید خوش امدید


	اما ! آه روی زانوهای خود خم شد دگر از صبر اوکم شد دلش لبریز ماتم شد کمی اندیشه کرد- آنگه - مرا در گوشه ای از آن بیابان کاشت نشست و سینه را با سنگ خارایی زهم بشکافت زهم بشکافت اما ! آه صدای قلب او گویی جهان را زیرو رو می کرد زمین و آسمان را پشت و رو می کرد و هر چیزی که هرجا بود با غم رو به رو می کرد \|+\| نوشته شده توسط احسان . پارسـا در شنبه پانزدهم تیر 1387 \| موضوع: \|